غم فراق

رنجنامه ای در فراق یار

غم فراق

رنجنامه ای در فراق یار

تو مرا یاد کنی یا نکنی، من به یادت هستم

تو مرا یاد کنی یا نکنی، من به یادت هستم 

روزها در پس روزها می گذرند، من هر روز تو را یاد می کنم و خاطرات روزهای با هم بودن را از ذهنم عبور می دهم. 

تو بی من خوشی و من بی تو ناخوش !

تو از من غافلی و من در غم فراقت عاجز ! 

ای تنهاترین همدم روزهای آفتابی، بتاب .... بر من بتاب تا دوباره از درخشش نور وجودت حیات بگیرم و به زندگی بازگردم. 

مرا از حضورت و لمس نفست محروم نکن ! 

به یادم باش و مرا دریاب

آخه دل من

آخه دل من 

توی آینه خودتو ببین چه زود به زود
تویه جوونی غصه اومد سراغت پیرت کنه
نذار که تو اوج جوونی غبارغم
بشینه رو دلت یهو پیر و زمین گیرت کنه

منتظرش نباش دیگه اون تنها نیست
تا آخر عمرت اگه تنها باشی اون نمیاد
خودش می گفت یک روزی میذاره میره
خودش میگفت یک روز خاطره هاتو می بره از یاد

آخه دل من
دل ساده ی من
تا کی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
آخه دل من دل دیوونه ی من
دیدی اونم تنهات گذاشت بعد یک عمر آزگار
آخه دل من دل دیوونه ی من
تا کی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
دیدی اونم رفت اونم تنهات گذاشت رفت
تو موندی و بی کسی و یک عمر خاطره پیشت

دیگه نمیاد دیگه پیشت نمیاد
از اوچی موند برات به جز یک قاب عکس رو به روت
آخه دل من دل دیوونه ی من
تا کی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار

تا کی میخوای بشینی به پاش بسوزی
تا کی میخوای بشینی چشم به در بدوزی
در پی پیدا کردن کسی برو
که فقط واسه ی خودت بخواد تو رو

آخه دل من دل ساده ی من
تا کی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
آخه دل من دل دیوونه ی من
دیدی اونم تنهات گذاشت بعد یک عمر آزگار

آخه دل من دل دیوونه ی من
تا کی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار
دیدی اونم رفت اونم تنهات گذاشت رفت
تو موندی و بی کسی و یک عمر خاطره پیشت

دیگه نمیاد دیگه پیشت نمیاد
از اون چی موند برات به جز یک قاب عکس رو به روت
آخه دل من دل دیوونه ی من
تا کی میخوای خیره بمونی به عکس روی دیوار

چه ساده گذشتی!

چه ساده گذشتی! 

هیچ وقت در یاورم نمی گنجید که به این سادگی از من گذر کنی ! 

کسی که می گفت حتی پس از ازدواج هم مرا فراموش نمی کند، چگونه به راحتی پا بر روی همه دوستی ها، خاطرات، محبت ها، صمیمیت ها، دل بستگی ها و قول و قرار ها گذاشت !؟ 

مهرت از دلم لحظه ای دور نمی شود . . . 

در غربت تنهائیم یاد کن مرا ... یادبود از من در اطرافت بسیار است، اگر نیک بنگری!